İş ve Aile Arasında Sürekli Eksik Kalma Suçluluğu

İşteyken evde, evdeyken işte olmanız gerektiğini düşündüğünüzde gerçek sorumluluklarla sınırsız beklentileri ayırmayı deneyin.

İki yerde aynı anda olma beklentisini görün

Çocuğunuzun bir etkinliğine katılamadığınızda kötü ebeveyn, işten erken çıktığınızda kötü çalışan olduğunuzu düşünebilirsiniz. Bu iki hüküm, hangi seçimi yaparsanız yapın eksik kalacağınız bir düzen yaratır. Önce somut duruma bakın: Hangi sorumluluk vardı, hangi seçenekler gerçekten mümkündü ve neyi kontrol edemiyordunuz? Duyulan suçluluk, tek başına yanlış karar verdiğinizin kanıtı değildir. Koşulların sınırını hesaba katın.

Telafiyle aşırı yüklenmeyi ayırın

Kaçırdığınız bir ortak zamanı telafi etmek isteyebilirsiniz. Fakat suçlulukla çok büyük sözler vermek yeni aksaklıklara yol açabilir. Örneğin bir sonraki hafta kısa ve uygulanabilir bir etkinlik planlamak düşünülebilir. İş tarafında da sürekli fazla mesaiyle her eksikliği kapatmaya çalışmak sürdürülebilir olmayabilir. Hangi beklentinin açıkça istendiğini, hangisinin sizin varsayımınız olduğunu ayırmak daha gerçekçi anlaşmalar yapmanızı sağlar.

Sorumluluk paylaşımını konuşun

Aile ve iş yükünün bütün koordinasyonu sizdeyse suçluluğu yalnızca içsel bir sorun olarak görmeyin. Görev paylaşımı, destek ve çalışma düzeni üzerine konuşulması gerekebilir. Yakınlarınızın ihtiyaçlarını duymak kadar kendi kapasitenizi söylemek de önemlidir. Suçluluk günlük kararları sürekli engelliyor veya kendinize yönelik ağır eleştirilere dönüşüyorsa uzman desteği alın. Her alanda kusursuz bulunmak yerine mevcut koşullarda anlamlı ve sürdürülebilir seçimler yapmak mümkündür.